AoM H-bond's profile(...@@@ I'm <A>'o'<M...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 27 Unloveable (T_T)ทำไมความรักเราต้องเป็นแบบนี้ ต้องเจ็บและเสียใจอยู่ผ่ายเดียวเป็นความรักที่ต้องเก็บไว้ ไม่ให้เค้ารู้ เพราะกลัวว่าเค้าจะเปลี่ยนไป มันทำใจไม่ได้ถ้าไม่มีเธออยู่ข้างๆ
อาจเป็นเพราะเราใกล้...ใกล้กันมากเกินไป จนเค้ามองข้ามเราไปหรือเราอาจไม่มีค่าพอให้ใตรรัก ไม่มีคนมาดูแลใส่ใจ...เห้อ....ความรัก ทะมายมานเศร้าอย่างงี้???February 11 ความจริงของ"ความผูกพัน" วันนี้...เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้ แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป  ......สักวันเราจะรู้ว่า...สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่...ทั้งหมดของชีวิตเรา...... วันหนึ่ง...หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ที่เราคิดว่า  เราพอใจ..ปรารถนา..ต้องการ..ขาดไม่ได้ เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่นั้นได้ในเวลาไม่นานนัก... เมื่อเวลาหนึ่งผ่านไป จะสอนเราได้เองว่า....... ความผูกพันกับสิ่งใด ๆ ในช่วงเวลาหนึ่ง จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้น ๆ อย่าได้ไปยึดติด
อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตหลุ่มหลง...คิดเสียว่า...เราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
......ความผูกพัน..ก็เหมือนกับความรัก...
 ..หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก...... หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก แต่ความผูกพันที่ว่า...ไม่ได้หมายถึง การหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้น...เพราะคนทุกคน ย่อมผูกพันกับหลายๆ สิ่ง ...... เปรียบเสมือนเรามีแก้วน้ำอยู่หนึ่งใบ ......ในยามเช้า..เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม พออากาศร้อนหน่อย..เราอาจต้องการน้ำเย็น ๆ
 ..บางครั้งที่เราไม่สบาย..เราอาจต้องการน้ำอุ่น ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ...ต้องเติมสิ่งต่าง ๆ ในเวลาที่แตกต่างกัน...ตามความเหมาะสม...  หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที.ในแก้วใบเดียวกัน.. เราก็จะพบว่า..แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว.  .แล้วเริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา.. ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่ง..ไม่ผิด
ถ้าเราค่อย ๆ ปรับใจ ปรับตัวของเราเอง  ให้กลับคืนในเวลาที่ควร เพราะอย่างน้อยที่สุด..... ....เราก็มีโอกาส..ได้ผูกพัน...ซึ่งก็เหมือนเราได้มีโอกาส..ได้รัก นั่นเอง !!!
 ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น คือ........ความรัก ถ้าคุณเศร้า เหงา คิดถึงเค้าอยากเจอ พูดคุย คือ.........ความรัก ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใคร ๆ ที่ไม่ใช่คุณ คือ.........ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว ถ้าคุณเมามาย เค้าลูบหลังไหล่ ดูแล  คือ.........ความรักที่บริสุทธิใจถ้าคุณเมามาย เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย คือ..........ความใคร่จากเค้าของคุณ ถ้าคุณเข้าหา แต่เค้าหนี... คือ......... ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว  ถ้าคุณหนี แต่เค้าวิ่งตามมา คือ..........ความรักที่ยังไม่มีจุดจบ  ถ้าคุณร้องให้ ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ คุณคือคนโง่ และบ้า อย่างน่าอาย แต่ถ้าคุณพอใจ...จงรัก และ มอบความรัก  ให้กับเค้า แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม จงดีใจที่ได้
รัก ซะวันนี้.. ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า      
December 29 ตกหลุมรัก ขึ้นมะไหว เทอใช่มะ? เปงคนผลักช้านนนนนน
มาดูกันว่าคุณกำลัง...ตกหลุมรัก ขึ้นไม่ไหว... อยู่หรือเปล่า???
ถ้าคุณมีอาการเหล่านี้ แสดงว่า...คุณกะลัง ตกหลุมพราง เอ้ย! ตกหลุมรัก ใครบางคนเข้าซะแล้ว
อย่าปล่อยให้รักครั้งนี้ ต้องหลุดลอยไปอย่างน่าเสียดาย
December 20 ข้อคิดดีดีสำหรับคนที่ความรักหล่นหายความอ้างว้างไม่ได้โหดร้ายอะไรนัก มันก็แค่ช่วงเวลาที่เธอควรใช้มันให้กับตัวเอง หลังจากที่วุ่นวายไปกับชีวิตคนอื่นมานานพอควร ถ้าเธอเคยหกล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น ไม่ใช่คิดจะไม่เดินอีกเลย บางครั้งคนเรา ก็ต้องยอม รับในสิ่งที่ตัวเองไม่เข้าใจ และต้องยอมรับในการตัดสินใจของคนอื่น ถึงมันจะไม่ดีกับเธอเลยก็ตาม เพราะเราเลือกแต่เหตุการณ์นี้ ให้เกิดกับชีวิตเราไม่ได้เสมอไป ความรักก็มีชีวิตเหมือนดอกไม้ และไม่มีแจกันใด จะถนอมความงามของดอกไม้ไว้ได้ตลอดไปหรอก ความเสียใจไม่ใช่เรื่องแปลก แต่หากเสียใจไม่จบสิ้น นั่นจึงแปลก ในขณะที่โลกหมุนรอบดวงอาทิตย์ มันก็ต้องไม่ลืมที่จะหมุนรอบตัวเอง ในขณะที่เธอรักใคร เธอก็ต้องไม่ลืมที่จะรักตัวเอง หากคนเรามีความรักได้ครั้งเดียวในชีวิต นั่นจึงควรร่ำร้องเมื่อรักได้สูญหาย แต่ความจริงแล้ว คนเรามีความรักได้หลายพันครั้งตลอดทั้งชีวิต เมื่อเธอรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใคร นั่นคือสัญญาณเตือนว่า เธอควรให้ความสำคัญกับตัวเองได้แล้ว คนเราสามารถจำอะไรก็ได้ แต่เมื่อจำแล้ว กลับไม่สามารถเลือกที่จะลืมบางส่วนของมันได้ แต่เลือกที่จะนึกถึงมันให้น้อยที่สุดได้ ไม่ว่าความรักจะทำให้วันนี้ของเธอปวดร้าวยังไง แค่ครั้งหนึ่ง เธอเคยได้รักจากคนที่อยากรัก เธอก็โชคดีมากแล้ว สำหรับบางคน ถ้าจะรัก ก็ยังไม่เจ็บ ถ้าเคยรัก ก็แค่เคยเจ็บ แต่ถ้ายังรัก ก็จะยังเจ็บ ขึ้นอยู่กับว่า เธออยากเป็นแค่คนที่เคยเจ็บ หรืออยากเป็นคนที่ยังเจ็บอยู่ทุกวัน เธอเคยฝืนใจรับใบปลิว ที่แจกตามหน้าห้างสรรพสินค้า เพราะเกรงใจคนแจกมันและ บางที อาจมีคนรับความรักของเธอไป เพราะเหตุผลอย่างเดียวกัน สุดท้าย เขาก็ทิ้งมัน เหมือนกับที่เธอทิ้งใบปลิวนั่นแหละ คนบางคน เป็นเพื่อนที่ดีได้ เป็นพี่ที่ดีได้ เป็นน้องที่ดีได้ แต่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้ ก็ควรให้เขาเป็นในสิ่งที่เขาเป็นได้ และเป็นได้ดี หลายๆสิ่งในโลก ล้วนถูกสร้างมาให้มีด้านตรงข้าม มันจึงต้องมีจุดผกผันแปรเปลี่ยน ความรักก็มีจุดเปลี่ยนของมัน จึงเป็นเรื่องจำเป็น ที่เธอต้องยอมรับมันให้ได้ แก้วกาแฟใบโปรด แตกไปเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดมือ ความรัก จากไปเสียเสียแล้ว เก็บไว้ก็บาดใจ สำหรับความรักที่ผ่านมา ควรแยกให้ได้ว่า อะไรควรจำไว้ประทับใจ อะไรควรจำไว้เป็นบทเรียน ค่ำคืนแห่งความเงียบเหงา ไม่ได้ยาวนานไปกว่าคืนไหนๆ หรอก อีกไม่นานก็เช้า ชีวิตก็วุ่นวายเหมือนเดิมแล้ว หนังสือเล่มไหนที่อ่านแล้วไม่ถูกใจ ก็ไม่ต้องกลับไปอ่านรอบสอง ความทรงจำที่นึกถึงแล้วเจ็บปวด ก็อย่าไปนึกถึงมันเป็นครั้งที่สอง เมื่ออ่อนแอจนถึงที่สุด ความเข้มแข็งจะเข้ามาแทนที่ เมื่อเธออยากให้หัวใจมีความรัก ก็ต้องยินยอมที่จะให้มันเจ็บปวด เหมือนเด็กที่อยากจะเดิน ก็ต้องยินยอมที่จะล้มลุกคลุกคลาน ความรู้สึกสูญเสีย ร้ายแรงเสมอ สำหรับคนที่ไม่ยอมรับความจริง ความเจ็บปวด ไม่ได้ต้องการเวลาเพียงไม่กี่วันในการรักษา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่า เธอจะเลิกเจ็บปวดเมื่อไหร่ แต่มันอยู่ที่ว่า เธอจะใช้ชีวิตในขณะที่ยังเจ็บปวดอย่างไรต่างหาก คนที่ควรรัก อาจไม่ใช่คนที่เธอรัก อาจไม่ใช่คนที่รักเธอ อาจไม่ใช่คนที่รักกันมาก่อน อาจไม่ใช่คนที่กำลังรักอยู่ อาจไม่ใช่คนที่คิดจะรัก แต่คนที่ควรรัก อาจเป็นคนที่เธอยังไม่เคยรักเลยก็ได้ ทำไมต้องเรียกร้องความรักจากคนๆเ ดียว ในเมื่อเธอก็มีความรักจากคนรอบข้างมากมาย ไม่มีความเจ็บปวดครั้งใด ไม่ให้ประโยชน์กับชีวิต ขึ้นอยู่กับว่า เธอรู้จักที่จะใช้ความเจ็บปวดนั้นทำให้เธอเข้มแข็ง หรือปล่อยให้มันทิ่มแทง จนเจ็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า การเปลี่ยนแปลง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นง่ายที่สุด และยอมรับได้ยากที่สุด แต่เมื่อเรายอมรับได้แล้ว มันก็จะเป็นเรื่องธรรมดาที่สุด ความรักไม่ได้ทำร้ายใคร แต่คนเรามักใช้มันทำร้ายตัวเอง เด็กที่เพิ่งหกล้ม อย่าไปถามเขาว่า เจ็บมากมั้ย หายเจ็บหรือยัง นั่นจะทำให้เขายิ่งร้องไห้ หัวใจที่เจ็บปวด ก็อย่าไปถามซ้ำๆ ถึงความเจ็บนั้นเลย ความเจ็บปวดที่ร้ายแรงที่สุด คือ ความเจ็บปวดที่เธอเฝ้าคิดถึงแต่มันซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเธอเคยล้ม เธอก็จะเดินอย่างระมัดระวังมากขึ้น นั่นเองคือเหตุผลว่า ทำไมคนเราจึงต้องเจ็บปวดเสียบ้าง ถ้าความรักของเธอเหมือนดอกไม้ หัวใจเขา เหมือนทะเลทราย คงเปล่าประโยชน์ ที่เธอจะปลูกดอกไม้ให้งดงามในทะเลทราย ระหว่างการเดินทาง หากมีเพื่อนร่วมทางสักคน ก็นับว่าเป็นโชคดีของเธอแล้ว และเมื่อเขาจำเป็นต้องแยกไป เธอควรขอบคุณที่เขาร่วมทางมา ไม่ใช่ตัดรอนต่อว่า ที่เขาแยกทางไป ว่ากันว่า ช่วงชีวิตของคนเรามีจำกัด ยิ่งใช้เวลาไปกับความเศร้าโศกนานเท่าไหร่ ก็จะเหลือช่วงเวลาที่ดี ลดน้อยลง December 15 ....ในมุมหนึ่ง..และ..อีกมุมหนึ่ง....หลายครั้งที่ฉันแอบมองหน้าเค้าเวลาที่เค้าเผลอ..
คุณรู้มั้ยว่านั่น
"คุณรักใครทำดีกับเค้าให้มากๆ เพราะเค้าก็อาจจะ พยายามทำดีเพื่อคุณอยู่ก็ได้..โดยที่คุณก็ไม่เคยได้รู้เลย" November 27 พรุ่งนี้...ฉันจะลืม เธอเคยกลับไปมองตัวเองหรือเปล่า ว่าที่ผ่านมาความปวดร้าวระหว่างเรามาจากไหน
ใครที่เริ่มต้นสรรหามันมาให้ปวดใจ เธอจะได้เข้าใจอะไร ๆ สักที เธอจะลาจากกันไปไม่ต้องโทษดินฟ้า ไม่ต้องโทษระยะทางและเวลาจะได้ไหม บอกมาเลยว่าไม่รัก แค่คำว่าหมดใจ แล้วพรุ่งนี้ฉันจะได้ลืมเธอออกจากใจไปสักที ** ** ** ** ** ** น้ำตา....ก้อคงเป็นแค่น้ำใสๆ คงไม่มีค่าอะไรนักหนา เพราะเธอคงเห็นฉันเป็นแค่คนไร้ค่าในสายตา ไม่เคยคู่ควรค่าแก่การเห็นใจ... ถ้าเธอสัมผัสได้ก้อคงดี ว่าความเจ็บปวดที่มีมากมายแค่ไหน ที่เธอได้ทำร้ายคนๆนึง อย่างมากมาย ความทรงจำสุดท้าย...คงมีแค่น้ำตา ** ** ** ** ** ** เธอจะรับรู้บ้างหรือปล่าว ว่าการรอคอยความหวังเก่าๆ ปวดร้าวแค่ไหน ฉันจะต้องทนกับความรู้สึกนี้ไปถึงเมื่อไหร่ แต่จะรอ...... ไม่ว่าจะนานแค่ไหน ขอเพียงให้จิตใจเป็นเหมือนเดิม ** ** ** ** ** ** นั่งมองเหม่อออกไปกลางสายฝน.... ได้แต่สัมผัสกับสายลมที่ทำให้อ่อนไหว
เข้มแข็งหน่อยไม่ได้หรืองัย หัวใจ... อีกหน่อยความเจ็บก้อคงจางหายไปกับน้ำตา ยังไม่ชินอีกเหรอหัวใจ อ่อนล้าแค่ไหนเค้าก้อคงไม่กลับมาหา จะต้องเจ็บอีกกีนาทีกี่ล้านกาลเวลา จึงจะลบภาพเธอออกจากสายตา ได้หมดใจ แค่คนๆนึง บนโลกใบนี้ ที่มีอิทธิพลทำให้เราอ่อนไหว ผิดที่ตัวเองรักเขาไปทำไมจนหมดใจ เพราะฉะนั้นจงลืมเขาให้ได้ "มีชีวิตใหม่ซะที" ฉันก้อแค่คนๆนึง คนนี้ ที่โดนความทรงจำที่มีทำร้าย แต่เจ็บแค่ไหนคงไม่ถึงกับขาดใจตาย อยากบอกเธอที่ได้ทำร้ายกัน ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ฉันจะเข้มแข็งให้ได้ในสักวัน อย่างน้อยคนที่เห็นคุณค่าในตัวฉัน ก้อคงไม่ทำร้ายกัน...เหมือนคนใจดำเช่นเธอ ** ** ** ** ** ** November 05 เรื่อยเปื่อยเพราะฝืนไปก็คงเสียใจอยู่อย่างนี้
มันผ่านไปแล้ว ฉันก็ควรลืมทุกอย่าง อยากจะขอให้มันได้ลบหรือเลือนลาง จางหายไปยิ่งดี อยากจะลืม ลืมว่าใจยังคงคิดถึงเธออยู่เสมอ ลืมว่าใจยังคงละเมอถึงเธอคนนี้ ลืมทุกอย่างในหัวใจ ขอเพียงนับจากนี้ไป อย่าได้พบได้เจอ อย่าได้เพ้อถึงเธอก็พอ นึกถึงเธอเมื่อไรฉันได้แต่เสียใจ เห็นเธอดีกับใครหัวใจก็อ่อนล้า มองผ่านวันนี้ เหมือนจะมีเพียงน้ำตา เมื่อได้รู้ว่าเธอจะไม่หวนคืนมา มารักกันเหมือนเดิม อยากจะลืม ลืมว่าใจยังคงคิดถึงเธออยู่เสมอ ลืมว่าใจยังคงละเมอถึงเธอคนนี้ ลืมทุกอย่างในหัวใจ ขอเพียงนับจากนี้ไป อย่าได้พบได้เจอ อย่าได้เพ้อถึงเธอก็พอ ไม่อยากจะทรมาน ไม่อยากรักเธอจนตาย ไม่อยากเสียเวลา ไม่อยากรักแล้วเสียน้ำตา October 31 ไม่ผิดสักคนฉันรู้...เส้นทางของเรานั้น คงต้องจบตรงทางแยกซักทาง
รู้ว่าคงยากที่จะไป จะทำเท่าไร ก้อคงไม่ดี
ว่าต้องจบ ต้องจากกันเร็วเท่านี้ ฉันแค่อยากรั้งเธอนานๆ นานเกินกว่านี้ แต่ว่าวันนี้ได้เพียงรับมัน * ไม่ผิดสักคน
### ขอบคุณที่เคยรักกัน
October 30 Trip เภสัชสัมพันธ์ ภาค2 ...ไปแอ่วเหนือกานนะเจ้า...
และแล้วก้อเดินทางมาถึงจุดหมายปลายทางของพวกเรา มช.ที่แสนกว้างใหญ่
มีพิธีเปิดในตอนบ่าย ที่มหาลัยแม้โจ้
ขอบอกว่า กะเทยที่นี่สวยๆทั้งน้าน!! สาวเหนือก้อขาวๆ น่ารักกานทั้งเพ แต่ม่ายเหงมีหนุ่มเหนือหล่อๆเลยอ่า...เซงเลย เหอๆ
เช้าวันต่อมา ก้อไปแข่ง Bike Rally ร้อนมาก เหนื่อยด้วย แต่ก้อหนุกดี ได้เพื่อนใหม่เยอะเลย ทุกอย่างก้อโอเคหมด ยกเว้นเรื่องอาหาร กินม่ายลงเลย เดะ มช ทำ
ตอนเย็นก้อว่าง ตามอัธยาศัย สำหรับ รุ่งนภา น่ะเหรอ ก้อต้อง... นอน อ่ะดิ ม่ายน่าสงสัย
ส่วนตอนค่ำ ก้อไปดูการแสดงของแต่ละมหาลัย แล้วก้อไป shoping ที่ไนท์พลาซ่า
หมดตังก์เยย
เช้า 19 ต.ค. : ก้อไปเที่ยวตามสาย เค้าไปเวียงเก่า คือ เวียงกุมกามน่านเอง
แล้วก้อไปพืชสวนโลก ร้อนมาก
แต่ก้อสวยดี โดยเฉพาะหอไตรปิฏก (เรียกถูกมั๊ย ก้อม่ายรุ)
กลับมาตอนค่ำก้อกินขันโตก ด้วยความตะกละของเดะ มอ.
แอบไปขโมยโต๊ะข้างๆมา เยอะเกิน เลยกินม่ายหมด เหลือเต็มเลย
แล้วก้อปล่อยโคมลอย สวยมากเลย เต็มท้องฟ้า เค้าบอกว่า เหมือนกับเอาความทุกข์ทิ้งไป
วันที่ 20 : เปงวันว่าง เลยชวนกันไปขึ้นดอยสุเทพ ตั้งแต่เช้า
ชอบจังบรรยากาศตอนเช้าบนดอย เย็นดี แล้วก้อได้ทำบุญ สบายใจจัง อิ่มบุญเลย
จากนั้นไปแอ่วสวนสัตว์เชียงใหม่ เสียตังก์ไปดูแพนด้านอน แต่ก้อคุ้ม เพราะมานน่ารักน่ากอดมากเลยนะ ท่านอนมานแต่ละท่า เหมือนคนเลย แถมนอนกระดิกเท้าด้วย...น่าร๊ากกก
ตอนเย็นนัดเจอกะยีนส์ สมาชิกC Zar น่ารักขึ้น สวยด้วย ม่ายเปงผีดิบเหมือนเดิมแล้ว
นั่งโม้กานนานเหมือนกาน ถ่ายรูปมาให้เพื่อนๆได้ดู จะได้หายคิดถึงกานด้วย
อ้อ! เจอโต้ยด้วย มานก้ออ้วนขึ้นนิดหน่อย แล้วก้อเจอน้องแตง น้อง ญว.ที่เคยอยู่
หอเดียวกาน เรียนเภสัช มช. สลัดคราบเดิมทิ้ง กลายเปงสาวเปรี้ยวเยย
ลืมบอกไปว่า เด็ก มช.เค้าใส่เสื้อแพนด้ากาน น่ารักมากเลย อยากได้ๆ (เสื้อน่ะ)
แล้วก้อเก็บข้าวของ ย้ายที่นอนไปนอนที่สนามกีฬา 700 ปี ก้อโอเคนะ ติดแอร์
21 ตุลา : ตื่นตั้งแต่ตี 3 อาบน้ำ ไปเที่ยวดอยอินทนนท์
หนาวมากๆๆๆๆๆ แต่ชอบน่ะ ซื้อดอกไม้ "คำมั่นสัญญา" ไปไว้พระธาตุ
วิวที่พระธาตุสวยมากๆ ชอบจังเลย ถ่ายรูปวิวยกใหญ่ จนลืมถ่ายรูปตัวเอง เหอๆ
แล้วก้อแวะเที่ยวน้ำตกวชิรธาร ใหญ่มาก มีสายรุ้งด้วยตั้ง 2 ตัวแน่ะ
จากนั้นก้อแวะซื้อของฝากตามสถานที่ต่างๆที่ผ่าน แล้วมุ่งหน้าสู่ที่พัก
เหนื่อยมากเลย วันนี้ แต่ก้อสนุก หลับสนิทเลย
22 ต.ค. : ตื่นตี 2 อาบน้ำ ออกเดินทางสู่เชียงราย แวะต้มไข่ที่บ่อน้ำพุร้อน
แล้วก้อแวะที่วัดร่องขุ่น สวยงามมาก ฝีมือคนไทยนี่ เก่งเจงๆ
เดินทางต่อ ไปยังดอยตุง เที่ยวสวนแม่ฟ้าหลวง ตำหนักภูพิงค์ฯ สวยมาก
แต่เสียดายที่ยังไม่ถึงหน้าหนาว แต่ละคนเก็บภาพความประทับใจกานยกใหญ่
แวะซื้อของฝากที่แม่สาย แต่นู๋อ้อม กลับไม่สบาย นอนอยู่บนรถคนเดียว
แล้วก้อมุ่งหน้าเดินทางกลับสู่หาดใหญ่
ระหว่างทางก้อแวะซื้อฝากติดไม่ติดมือกลับบ้านกาน กระเป๋าแฟบกานเยย
เหอะๆ แต่แล้วก้อเหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งพวกเรา ฮือ ฮือ...
รถที่น้องปี1 นั่งดันเสีย เลยเสียเวลาไป 6-7ชม
ตั้งแต่ตี 4 จนเกือบเที่ยง ก้อยังอยู่ที่นครสวรรค์
พอซ่อมคันนึงดี อีกคันนึงก้อเสีย เหอๆ แต่ก้อม่ายเปงไร ยังไงพวกเราก้อม่ายทิ้งน้องอยู่แล้ว
พอซ่อมเสร็จ ก้อมุ่งหน้าสู่ มอ. ที่รักของพวกเรา
เดินทางกลับมาถึงเช้า 24 ตุลา
ตลอดเวลาที่นั่งรถ ฟุ้งซ่านตลอดเวลา โดยเฉพาะกลางคืน เหมือนคนบ้าเลย
คิดอยู่ได้ ภาพเก่าๆมานขึ้นมาในหัว นอนก้อม่ายหลับ เซ็งตัวเองจาง
สรุป! ! Trip นี้สนุกมาก คุ้มค่าจิงๆ เสียดายแทนเพื่อนๆที่มะด้ายไป
ได้พักผ่อน สบายใจขึ้นเยอะ
Trip หน้าเจอกานที่ ม.อุบลฯ นะ
...บะบายเจ้า...
October 29 Trip เภสัชสัมพันธ์'50ปิดเทอมนี้ได้อยู่บ้านแค่ 3 วันเองสงสารพ่อกะแม่ อดคิดถึงลูกที่น่ารักคนนี้ไม่ได้ อิอิ....ข้าเจ้าไปแอ่วเหนือมาเจ้า >'u'< ...อยากบอกหลายคนที่ม่ายด้ายปายว่า ''เภสัชสัมพันธ์ Trip นี้สนุกมากเลย!!''ไปแข่ง Bike Rally ปั่นจักรยานทัวร์รอบ ม.เชียงใหม่เลย...กว้างมากๆๆๆๆๆเสียดายที่อากาศร้อนอ่า ต้องไปเที่ยวบนดอยถึงจาเจออากาศหนาวอ่อ! ลืมบอกไปว่าก่อนถึง มช.แวะเที่ยวตลอดทางเลย มีรูปมาให้ดู ให้อิจฉาเล่นๆ น่ะ...อิอิแวะดูโรงงานยา Air-X ที่นครปฐม ก้อโอเคนะ ใช้ความรู้พวก Phartech , Analปรามานน้าน แต่อยู่โรงงานได้เจอคนน้อย...คงม่ายเหมาะกะคนพูดมากอย่างเค้าแล้วก้อแวะเที่ยวพระราชวังบางปะอิน วัดเก่าแก่ต่างๆที่อยุธยา ซื้อสายไหมกะหนังปลามากินกานจากนั้นก้อแวะวัดพระธาตุลำปาง นั่งรถม้า ถ่ายรูปชมวิวกานยกใหญ่ ซื้อข้าวแต๋นน้ำแตงโมเปงของฝาก...แล้วก้อมุ่งหน้าสู่เชียงใหม่...เด่วจามาเล่าให้ฟังต่อนะ...''โปรดติดตามชมตอนต่อไป''October 28 .....'คนที่เรารัก" & "คนที่รักเรา"
คนที่เรารัก . . .คือคนที่ใช่สำหรับเรา
แต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่ คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราเพียงมองผ่าน แต่เขา. . .กลับมองเราอย่างใส่ใจ คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี แต่แท้จริงแล้ว. . . เรากลับไม่รู้จักเขาเลย คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก แต่เขา. . .กลับพยายามทำความรู้จักเรา คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้ แต่สิ่งที่เราให้ . . . เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย แต่เขา. . .กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข แต่เวลาเราทุกข์. . . เรากลับมองหาเขาไม่เจอ คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข แต่เวลาทุกข์. . . เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม คนที่เรารัก. . .คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลา แต่ที่แย่กว่าคือ. . . ตลอดมา "เขาไม่ได้รักเรา" คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยนึกถึง แต่มีสิ่งหนึ่ง. . .บอกให้รู้ว่า . . . "เขารักเรา" >>>……………….......................................<<<
แล้วบทสรุป ล่ะ เราควรมอง และ ใส่ใจ คนที่รักเรา มากกว่า คนที่เรารักใช่มั้ย? แล้วเราต้องทำยังงัยถึงจะทำใจให้ยอมรับ
คนที่เค้ารักเรา ได้มากกว่าคนที่เรารักเค้า
น่าแปลกที่คนเรา ชอบที่จะอยู่กับความเจ็บปวด ทั้งๆที่รู้ว่าเค้าไม่ได้รักเราเลย แต่ก้อยังใส่ใจเค้าอยู่แบบนั้น ทั้งๆที่เรารู้อยู่เสมอ
ว่า เค้าคิดว่า เราโง่ แต่ก้ออยากถาม คนที่คิดแบบนั้น ว่า ถ้าวันนึงคุณไม่มีคนแบบที่คุณคิดว่าเค้าโง่ แล้วจะมีใครรักคุณจริงๆมั้ย?
ถ้าคุณมีใครสักคน ที่เค้ารักคุณจริงๆ ใส่ใจคุณในทุกๆเรื่อง แม้ว่าคุณไม่เคยจะสนใจเค้าแม้แต่นิดเดียว คุณควรจะดีจัยที่มีคน
รู้สึกแบบนี้กับคุณ และ คุณควรจะถนอมความรู้สึกที่เค้ามีกับคุณ และ ดูแลเก็บรักษามันไว้ให้อยู่กับคุณนานที่สุด เพราะ มันไม่ง่ายนัก
หรอกที่ในชีวิตนึงจะมีคนที่เค้ารักคุณจริงๆๆ ย้ำว่าจริงๆๆ โดยที่ไม่คิด หรือ คาดหวังอะไรจากคุณเลย แม้คุณจะไม่ได้รักเค้า แต่คุณควร
จะทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นว่า มันทำให้คุณรู้สึกอย่างไรบ้างในสิ่งที่เค้าทำให้กับคุณ
แล้ว คุณล่ะทำอะรัยให้กับเค้าคนนั้นบ้าง? นอกจากทำให้เค้าเสียใจในสิ่งที่คุณทำ คุณไม่เคยถนอมความรู้สึกของคนๆนั้น คุณ
ไม่เคยใส่ใจ คุณไม่เคยสนใจ ไม่เคยรู้สึก ไม่เคยคิดว่าสิ่งที่เค้าให้คุณนั้นมีค่ากับคุณหรือไม่ ถ้าวันนี้ คุณยังมีคนคนนั้นอยู่ในชีวิต…. ลอง
ทบทวนดูในทุกๆเรื่องระหว่างคุณกับคนคนนั้น…ว่าเค้าได้ให้อะไรในชีวิตของคุณบ้าง และ คุณรู้สึกยังงัยกับสิ่งที่เค้าให้คุณ…..
แล้วคุณล่ะ… ให้อะไรกับคนคนนั้นบ้าง …..? October 06 เรื่องดีดี...ที่ควรนำไปคิดอย่าไปให้ความสำคัญกับใครบางคน เมื่อคุณเป็นแค่ทางเลือกของเขา.
สัมพันธภาพจะดีที่สุดเมื่อทั้งสองฝ่ายให้ความสำคัญกันอย่างสมดุล ไม่ต้องสาธยายเกี่ยวกับตัวคุณให้ใครฟังหรอก เพราะคนที่ชอบคุณ ยังไงเขาก็ชอบ และไม่ต้องการฟังมัน แต่คนที่เกลียดคุณ ยังไงเขาก็ไม่เชื่อคุณหรอก เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณยุ่ง คุณก็จะไม่ว่างเลย
เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณไม่มีเวลา คุณก็จะไม่มีเวลาเลย เมื่อคุณพูดแต่ว่าคุณจะทำในวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้จะไม่มีวันมาถึงเลย เมื่อเราตื่นขึ้นมาในยามเช้า เรามีทางเลือกง่ายๆ 2 อย่าง
เรามักทำให้คนที่ใส่ใจเราต้องร้องไห้ กลับไปนอนและฝันหวานต่อ หรือ ลุกขึ้นมาแล้วทำความฝันให้เป็นจริง มันก็แล้วแต่คุณจะเลือกแล้วล่ะ เรามักร้องไห้ให้กับคนที่ไม่เคยใส่ใจเรา และเรามักใส่ใจกับคนที่ไม่มีวันร้องไห้ให้เรา นี่คือความจริงของชีวิต เป็นเรื่องแปลกแต่จริง ถ้าเห็นคุณเห็นด้วย มันก็ยังไม่สายเกินแก้ เมื่อคุณกำลังสนุกสนาน ก็อย่ารับปากพล่อยๆ
เมื่อคุณกำลังเศร้า ก็อย่าได้ตอบกลับ เมื่อคุณกำลังโกรธ ก็อย่าไปตัดสินใจอะไร ...เวลาก็เหมือนสายน้ำ คุณไม่มีทางสัมผัสน้ำเดียวกันได้สองครั้งหรอก... ...เพราะมันได้ไหลผ่านไปแล้ว มีความสุขกับทุกช่วงชีวิตของเราดีกว่า... ธรรมะ...สอนใจ 'ธรรมะสอนใจ...มาฟังกันนะ'
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ไม่โง่ ......แต่ถ้าฟังโปเตโต้ ถึงมีรักแท้แต่ก็ดูแลไม่ได้
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ตาใส่แจ่ม ......แต่ถ้าฟังบอดี้สแลม มักจะโทษว่า...ความรักทำให้คนตาบอด ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ไม่เพ้อเจ้อ ......แต่ถ้าฟังพีชเมกเกอร์..จะละเมอถึงแต่เรื่องบนเตียง
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ปากเราจะมีดิสเบรค ....แต่ถ้าฟังเบิร์ด-เสก.....ถึงอมพระมาพูดก็ไม่เชื่อ
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ไม่เหงาหงอย .....แต่ถ้าฟังเสนาหอย จะแอบเหงาคนเดียว
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ไม่งมงายในความเชื่อและศรัทธา .....แต่ถ้าฟังทาทา มักจะพูดว่า ไอบีลิฟๆ
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ รักกันจนสิ้นชีวิน .....แต่ถ้าฟังเอนโดร์ฟิน แล้วจะบอกว่า...ถ้าเค้ามาฉันจะไป
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ เรามีสุขเมื่ออยู่ด้วยกัน .....แต่ถ้าฟังน้องพั้นช์เพียงแต่..วางมือบนบ่า นําตาก็ไหล
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ เราเจอคนดีเสมอ .....แต่ถ้าฟังไฮเปอร์ มักจะเจอผู้ร้ายคนใหม่
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ เราเข้าใจกัน .....แต่ถ้าฟังน้องพั้นช์บอกได้คำเดียวว่า..ยิ่งกว่าเสียใจ
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ เรารักกันยิ่งกว่าชีวิน .....แต่ถ้าฟังเอนโดร์ฟิน..จะเป็นได้แค่เพื่อนสนิท ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ รู้แจ้งเห็นแจ่ม .....แต่ถ้าฟัง วงแพลม ก็จะกลายเป็นว่า...ไม่ต้องบอกให้รู้สักเรื่องได้ไหม ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ ไม่แรด .....แต่ถ้าฟังบิ๊กแอส มักจะเล่นของสูง ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ อะนิจจาความรัก .....แต่ถ้าฟังติ๊ก จะปักใจว่า..รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง ฟังธรรมะแล้วจะทำให้ จิตใจสุกปลั่ง .....แต่ถ้าฟังอาหรั่ง จะคุ้มคลั่งว่า ทำบ้า.....ทำบ้าอะไร
ฟังธรรมะแล้วจะทำให้เป็นคนดีที่มีเมตตา .....
แต่ถ้าฟังปนัดดา ก็จะกลายเป็นว่า ..ขอเป็นคนเลวที่รักเธอ ... ชะเง้ออออออออ September 27 คำตอบของหัวใจเธอเป็นร่มกางในวันที่มีฝนตก
ในวันที่ชีวิตวกวน...เธอเป็นแผนที่ เป็นผ้าเช็ด ในวันที่น้ำตามี เป็นยางลบในวันที่...ฉันทำพลาดไป ใครคนหนึ่งที่เป็นหลายสิ่งอย่าง และเดินร่วมทางกับใครอีกคนได้ ฉันโชคดีที่ไม่ต้องตามหาอีกต่อไป เพราะเธอคือคำตอบของหัวใจที่หาเจอ ............
แล้วคุณล่ะ...หาคำตอบของหัวใจเจอรึยัง?
September 23 ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ...ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ...
นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก..ที่สะท้อนแสงจันทร์วันเพ็ญ
โดดเดี่ยวกับความเหงา...อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น
ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก..แต่ไม่รู้ความหมายของมัน
หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง...แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
หากความรักเกิดในความฝัน^^เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ^^^ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
อยากให้เธอได้พบกับฉัน ^^ เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ ^^^ก่อนที่ฉันจะปล่อยให้เธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ
ทบทวนเรื่องราวต่างๆ ทุกๆครั้งที่ฉันตื่นนอน
บทกวีไม่มีความหมาย ฉันงมงายสวดมนต์ขอพร
หากจะมีโอกาสอีกหน จะร่ายมนต์กับสายน้ำ จันทร์
เพื่อจะได้หลับตาลงอีกครั้ง แล้วพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์
หากความรักเกิดในความฝัน^^เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน
ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน +++ ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ
อยากให้เธอได้พบกับฉัน _ _ เราสมรสโดยไม่มองหน้ากัน
จูบเพื่อร่ำลาในความสัมพันธ์ @@ ก่อนที่ฉันจะปล่อยให้เธอหายไปโดยไม่รู้จักเธอ
September 13 ความรุสึก...
…ยังเป็น คนเดิมที่เธอเคยรัก ยังเป็น คนเดิมที่ยังรักเธอ… ปฏิทินไม่คืนย้อนมา ได้แต่หวังให้เธอรู้ว่า ไม่ว่าวันนี้ใครพาใจเธอไปจากฉัน
…แม้จะต้องเหงา จะต้องเศร้า ต้องอยู่คนเดียว เธอสุขอยู่กับคนอื่น ไม่ใช่ฉัน จะไม่เสียใจ ขอแค่ได้รัก แม้มีสิทธิ์รักเธออยู่ไกลๆ เธอยังคงมีฉันตลอดไป…
…เราสองคนต่างก้อร้องไห้ เหตุผลมากมาย ความรักไม่คืนมา ต้องอยู่ลำพัง แต่ละวันผ่านช้าๆ เหงาก้อทนกันไป เธอพยายามเดินห่างกันไกล ฉันนั้นยืนอยู่ที่เดิม มองกลับมา เธอยังคงมองเห็น ฉันยังไม่ได้ไปไหน…
…รู้จักคำว่า รัก ได้เพราะ เธอ ซึ้งใจกับ ความรัก ก้อเพราะเธอ สุดท้าย เมื่อรัก จบไป ความช้ำใจที่ได้รู้มัน จากนี้ชีวิต... กล้าที่จะรักอีกมั๊ย?
…มองกลับมา เธอยังคงมองเห็น ฉันยังรักเธออยู่เหมือนเดิม…
แล้วเธอล่ะ...ยังเหมือนเดิมอยู่มั๊ย?
โทรศัพท์..ที่เธฮไม่รับสาย
กดเบอร์เธอแล้ว ต่อสายมาหลายครั้ง แต่เธอยังไม่ยอมรับ...ฉันสับสน เธอวุ่นอยู่...หรืออยู่กับใครอีกคน คิดมากจน...น้ำตาไหลเป็นสายธาร ...กดมาครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้... หรือเธออยู่กับใครเมื่อไกลฉัน หรือโทรศัพท์เธอไม่มีสัญญาณ ได้ยินแต่เสียงหวาน ๆ ตอบกลับมา "ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้" เธอคนดีทำอะไรอยู่ไหน..หา ครั้งแรกติด แต่เธอไม่ตอบกลับมา ฉันโทรต่อจนล้า...หมดแรงใจ... การที่ต้องต่อโทรศัพท์แล้วนั่งลุ้นว่าจะได้ยินเสียงเธอตอบกลับมาหรือเปล่า มันเป็นการรอที่ทรมานใจอย่างดีที่สุด กดต่อ...ทั้ง ๆ ที่แน่ใจว่าฉันคงไม่ได้คุยกับเธอแล้วจริงๆ เมื่อโทรศัพท์มันเป็นทางเดียวที่เราจะติดต่อกันได้ในขณะนี้ เมื่อระยะทางเราห่างไกลกันขนาดนี้ ไม่อยากคิดมากหรอกนะ แต่บางทีมันก็อดระแวงไม่ไหว ในเวลาที่โทรไปหาเธอแต่ละครั้งแล้วเธอไม่รับ ฉันก็คิดไปต่างๆนานา เธอเป็นอะไรหรือเปล่า? ประสบอุบัติเหตุหรือเปล่า? หรือนอนหลับอยู่? และข้อสุดท้ายที่ไม่อยากคิดแต่มันก็คิดจนได้ หรือว่าเธออยู่กับใครคนอื่น? มันทรมานมากนะ กับการที่ไม่รู้ความจริงอะไร แล้วได้แต่คิด มันเหมือนว่าเรากำลังจะบ้าไปทุกที แต่รู้ไหมเพราะอะไร เพราะฉันรักเธอมากไงล่ะ.... ฉันถึงได้คิดมากอย่างนี้ ถ้าหากเธอมีอะไรปิดบังฉันอยู่ ได้โปรดเถอะนะ....บอกฉันเถอะ บอกความจริงกับฉัน แม้ว่าฉันจะต้องเสียใจ แม้ว่าฉันจะต้องร้องไห้ แต่มันก็ดีกว่าที่ฉันมารู้ทีหลังว่าเธอโกหกและหลอกลวงฉันมาตลอด นั่นน่ะมันเจ็บยิ่งกว่าบอกความจริงหลายเท่านัก และสุดท้าย...ได้โปรด...ไม่ว่าเธอจะอยู่กับใคร...ช่วยรับโทรศัพท์ฉันที เพราะตอนนี้ฉันเหนื่อยเหลือเกินกับการรอ...ให้เธอตอบโทรศัพท์ฉัน โดยไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่เธอจะรับสักที September 12 ความเคยชินกะความผูกพัน'ใครที่ผูกนาฬิกาบ่อยๆ จนติด คงจะรู้สึกได้ . . .ในวันที่นาฬิกาหายไปจากข้อมือ'
 ความเคยชินของคนเรา เกิดขึ้น . . .
เมื่อเราทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งเป็นประจำ . . . ในระยะเวลานานพอควร และยังคงความเคยชินอยู่ เมื่อสิ่งหนึ่งสิ่งนั้นหายไปในระยะแรกๆ เวลาผ่านไป พร้อมกับบาดแผลที่เริ่มเลือนหาย
แอบคิดโง่ๆ ว่า . . . ภาพเหล่านั้นจะตายไปพร้อมเวลา แต่มันไม่ใช่  บางครั้ง จะนึกถึงใครบางคน . . . ที่มักจะปรากฏตัวพร้อมรอยยิ้มเสมอๆ
ในบางช่วง ที่เขาหายหน้าหายเสียงไป . . . รู้สึกขาดๆ แต่ก็เพียงชั่วเวลาสั้นๆ ในบางครั้ง . . . ก้อพอใจที่มีเขาอยู่ใกล้ๆในวันที่ไม่แข็งแรง . . . แต่ . . . ในบางเวลา กลับรู้สึกพอใจ
กับการได้เดินคนเดียว . . . เดี่ยวๆ ในวันว่าง เป็นความผูกพัน หรือเป็นเพียงความเคยชิน หัวใจฉัน . . . ยังตอบคำถามได้ไม่กระจ่างชัดนัก "คนเราจะรู้ค่าก็ต่อเมื่อ . . . สูญเสียสิ่งนั้นไป"
ฉัน . . . ไม่อยากเอาเปรียบเขา หากจะรั้งเขาไว้ด้วยความคุ้นเคย ความผูกพัน ที่ไม่แน่ใจว่า...ใช่รักหรือเปล่า? ฉัน . . . ไม่อยากโกหกตัวเอง หากจะรั้งเขาไว้ . . . ด้วยความไม่แน่ชัด  บางที . . . มันอาจจะเป็นการดี หากฉันจะอยู่ห่างๆ หรือตัดขาด
เพื่อให้รู้จัก . . . หัวใจของตัวเองมากขึ้น กับใครบางคน . . . ที่ขาดหายไปจากชีวิต อาจเป็นเหมือน . . . นาฬิกาที่ขาดหาย อาจรู้สึกเจ็บแปลบๆ และมองหากับการหายไปในช่วงแรก แต่ไม่นาน . . . คงจะชิน
ผิดหรือที่...?เรื่องความรัก . . . เมื่อมันจบลง มักต่างฝ่ายต่างคิดว่าอีกฝ่ายเป็นคนผิด
โทษกันไปโทษกันมาว่า . . . ตัวเองไม่ผิด แต่ถ้าเรามานั่งคิดจะรู้ว่า . . . ไม่มีใครผิด หรือผิดทั้งคู่  เราผิดเหรอ? . . . ที่ห้ามใจของตัวเองไม่ได้
ทุกครั้งที่ผ่านมา เราเลือกที่จะเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง. . . มากกว่าที่จะเอ่ยบอกใครคนนั้นที่เราแอบรัก เพราะเรากลัว. . กลัว. . . ว่ามันจะไม่มีวันดีๆอย่างเมื่อวานอีกแล้ว กลัว. . . ว่าความรู้สึกดีๆ ที่เขามีให้มันจะหมดไป กลัว. . . ว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม แค่ได้อยู่ใกล้ๆ ได้เห็นหน้า ได้พูดคุยบ้างก็ยังดี
" ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทำไมเขาต้องทำดีและเหมือนมีใจให้เรา" "ทำไมเขาไม่เลือกเรา"
|
.jpg)
..คุณน่ารักมาก 
|
|
+--%3e++*No-rui++sarang++hae*'s+Blog+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
